Opinie: door Anna Riemersma

Vandaag werd in de gemeenteraad gesproken over regelingen voor werkloze mensen.
Ik had me voorgenomen om de scherpe kantjes van maatregelen ervan af te slijten door het indienen van wijzigingsvoorstellen. De gemeente wil jongeren hard aanpakken als ze zich niet aan de regels houden. Een korting van 100% op de uitkering wordt voorgesteld. Dat vindt de Stadspartij te gortig.

Ook jongeren zijn burgers van deze stad en verdienen een humane behandeling.
Jongeren in een slechte positie ook nog hun hele uitkering afnemen, waar een lichtere maatregel bij slecht gedrag beter op zijn plaats is, krijgen een duw omlaag in plaats van een duwtje in de rug. Helaas haalde mijn voorstel het niet.
Merkwaardig was de reactie van Rosita van Gijlswijk van de Socialistische Partij. Zij bezigde een lelijke, ordinaire krachtterm om aan te geven dat jongeren die over de schreef gaan met de inlichtingenplicht snoeihard aangepakt dienen te worden.
Het is dat ik stond, anders was ik van stomme verbazing van mijn stoel gevallen. Is dit een exponent van de SP, de kampioen van de werkloze medemens?

Ook een ander voorstel van mij om mensen zonder werk niet dwars te zitten met een concurrentiebepaling haalde het niet. De overgrote meerderheid van de raad ontzegt de werkloze mens daarmee de toegang tot de arbeidsmarkt, door te stellen dat er geen verdringing mag plaats vinden. De werkhebbenden moeten beschermd worden tegen de mensen die ook een plek op de arbeidsmarkt nastreven. Dit gebeurt met hulp van zeer veel geld en inspanning van de gemeente.

Door mensen zonder werk in de marge van de maatschappij te houden bied je ze geen echte kans. Hoe kunnen zij nu concurreren met mensen met een baan? Marktwerking invoeren op de arbeidsmarkt zou wel eens heel gezond kunnen zijn.
De raad met drie (in naam) linkse fracties heeft vanavond de sociale tweedeling nog maar weer eens bevestigd. Treurig maar waar. Er is voor ons, als Stadspartij voor alle stadjers, nog veel te doen.

Anna Riemersma